Wat gebeurt er na volledige ontsluiting?

Je hebt uren weeën opgevangen en eindelijk is het zover, je krijgt drukgevoel of persdrang. Het moment is aangebroken dat je kindje geboren wil worden!

Drukgevoel of persdrang:

Indien je volledige ontsluiting hebt, dit is ongeveer 10 cm ontsluiting, betekent dit dat de opening van de baarmoeder zo groot is dat het hoofdje en de rest van het lijfje erdoor kan. Vlak voor dit punt zul je meestal drukgevoel krijgen. Drukgevoel is het gevoel dat het hoofdje van de baby tegen je onderkant drukt. Je kunt de weeën nog gewoon opvangen, maar hebt wel het drukgevoel tijdens een wee. Dit gevoel zal vroeg of laat overgaan in persdrang. Persdrang is hetzelfde gevoel enkel je kunt tijdens dit gevoel niet meer zeggen dat je drukgevoel hebt, maar je drukt gewoon. Dit kun je eigenlijk met geen mogelijkheid tegenhouden. De baarmoeder is op dit moment zelf met de uitdrijving jullie kindje begonnen en jij kunt alleen maar meegaan in het gevoel. Vaders kunnen het verschil tussen drukgevoel en persdrang vaak ook zien en horen. Bij drukgevoel zijn de weeën heel heftig en zal je partner met angstige ogen tegen je zeggen; "Het drukt!!, het drukt!!" Bij persdrang zie je de buik helemaal naar binnen trekken en zie je je partner gewoon persen, ze kan op dat moment ook niet meer omschrijven of zeggen wat er gebeurt, ze doet het gewoon.
Indien wij er nog niet zijn op het moment van drukgevoel of persdrang, dan is dit zeker een goed moment om ons direct te bellen en te zeggen dat je partner drukgevoel of persdrang heeft!!!

Meestal zal het zo gaan dat we bij het weeën opvangen wachten tot er persdrang ontstaat. Indien dan de persdrang iedere wee aanwezig is, zullen we meestal controleren of de ontsluiting helemaal volledig is. Dit gebeurt weer door inwendig onderzoek. Indien er volledige ontsluiting is en er is voldoende persdrang, zullen we ook beginnen met persen. We wachten dus met het actief persen tot het gunstigste moment. Beginnen we met persen als er geen persdrang is, maar wel volledige ontsluiting, dan zal je helemaal op eigen kracht moeten persen, samen met persdrang, doet de baarmoeder zelf ook een groot gedeelte. Soms zijn er redenen waarom we wel al beginnen met persen zonder dat er persdrang is, we zullen op dat moment uitleggen waarom.

Houding:

Persen kun je op verschillende manieren doen. Op bed, op de kruk of staand, etc. In principe zullen we samen met jou bepalen wat voor jou en je kindje op dat moment de beste en prettigste houding is om te bevallen. Soms betekent dit het afwisselen van houdingen. De baarkruk hebben we altijd in de auto mee, je hoeft hier dus niet specifiek om te vragen.

Duur:

De gemiddelde duur van het persen bij een eerste kindje bedraagt een uur. Dit lijkt heel lang, maar de tijd vliegt vaak voorbij. Bij een tweede (of derde, etc.) gaat dit vaak veel sneller, de weg is namelijk al gebaand, zoals ze dat zeggen.

Complicaties:

Soms komt het voor dat we tijdens het persen naar het ziekenhuis moeten. Dit kan door heel verschillende redenen komen. Bijvoorbeeld; het kindje krijgt het benauwd, het lukt niet om zelf je kindje eruit te persen, of andere redenen.
Tijdens het persen zullen we vaker en langer naar de harttonen van de baby luisteren. Dit omdat het persen ook voor het kind een intensievere periode is. Indien de zwangerschap goed verlopen is en de moeder gezond geleefd heeft, heeft een kindje over het algemeen genoeg reserves opgebouwd om een bevalling aan te kunnen.
Soms komt het voor dat we tijdens het persen merken dat de baby het benauwd krijgt. We moeten dan inschatten of de baby thuis binnen een afzienbare tijd geboren kan worden. Twijfelen we hieraan of weten we het niet zeker, dan zullen we beslissen om zo snel mogelijk naar het ziekenhuis te vertrekken. De baby geeft ruim op tijd aan indien hij of zij het niet prettig meer vind in de buik, er is dus op dat moment tijd genoeg om in het ziekenhuis te komen. We gaan dan in principe altijd met je mee en beslissen afhankelijk van het tijdstip of we sneller met eigen vervoer of sneller met een ambulance in het ziekenhuis zullen zijn.
Omdat op zo'n moment er van alles door je hoofd gaat zul je dingen vergeten in te pakken die je wel bij je wilt hebben, daarom is het altijd handig om een soort van 'vluchtkoffertje' klaar te hebben staan. Kijk ook bij regelzaken.

Inscheuren of een knip:

Als alles goed gaat wordt je kindje op de natuurlijke manier en zonder hulp van ons geboren. Soms is het nodig om een knipje te zetten. Dit kan verschillende redenen hebben. Bijvoorbeeld; het kindje moet wat sneller geboren worden omdat hij of zij het benauwd heeft, of we moeten je een beetje helpen omdat je weefsel te stug is om je kindje vanzelf door te laten. Uit onderzoek is gebleken dat een scheurtje vaak mooier en beter en met minder pijn geneest dan een knip. Ook is uit onderzoek gebleken dat je met een knip geen totaal- of subtotaalruptuur voorkomt (dit is een ruptuur waarbij de kringspier van de anus ook kapot gaat). Een knipje zetten we dus enkel als het echt nodig is. Als je een scheurtje of een knip hebt zullen we dit ook zelf hechten. Hechten doen we uiteraard altijd onder verdoving, tenzij er slechts één hechting nodig is, dan doet die ene hechting minder pijn dan de prik van de verdoving. Soms is er een scheurtje wat beter zal genezen als we het niet hechten, en laten we het dus zo, een knip moeten we altijd hechten.

Jullie kindje is geboren:

Als jullie kindje geboren is zullen we hem of haar direct afdrogen om afkoeling te voorkomen en snel bij je op je buik leggen om goed warm te blijven met wat warme doeken erover. Vaak zal een kindje even huilen en daarna rond gaan kijken. Het zicht van een baby'tje is helemaal scherp tot op ongeveer 15-20 cm. Als je kindje dus bij je op je borst ligt zal hij of zij je perfect kunnen zien.
Soms heeft een kindje wat moeite om op gang te komen en moet hij of zij wat gestimuleerd worden om te gaan ademen. Soms is het ook nodig dat er wat extra zuurstof gegeven wordt, dit hebben we altijd bij ons. Ook bezitten wij de vaardigheden om een kindje echt te beademen en desnoods te reanimeren (beademen inclusief hartmassage). Aangezien wij een strenge selectie hanteren in wie er wel en wie er niet thuis mag bevallen, komt het gelukkig zeer weinig voor dat wij als verloskundigen thuis echt moeten beademen, laat staan reanimeren. Het echt moeten reanimeren van een kindje, dus beademen en hartmassage toepassen bij een kindje zal een verloskundige misschien 1-2 keer in haar leven meemaken.

Placenta:

Intussen zullen wij aan je buik voelen om te kijken of de placenta loslaat en deze helpen om geboren te worden. Voor het geboren worden van de placenta hebben we een uur de tijd. Soms laat de placenta wat op zich wachten. We hebben dan medicijnen bij ons die ervoor kunnen zorgen dat de placenta alsnog loslaat en geboren wordt.
We zullen indien we geen knip gegeven hebben kijken of er hechtingen nodig zijn. We houden het bloedverlies in de gaten, kijken of jullie kindje het goed doet en laten jullie even wennen aan de nieuwe situatie.

Eerste keer aan de borst:

Indien je borstvoeding gaat geven, is het de bedoeling dat je je kindje binnen het uur na zijn of haar geboorte aan je borst laat drinken. Je kindje is op dit moment het meest wakker en de zuigreflex is op dit moment het krachtigst. Indien je kindje nu goed drinkt is dit tevens het moment dat je kindje zichzelf inprent hoe het moet drinken en dit komt ten goede aan alle keren die gaan volgen op deze eerste keer. Een extra voordeel van het drinken aan je borst binnen dit uur is dat er hierbij hormonen vrijkomen die ervoor zorgen dat de placenta loslaat als dit nog niet gebeurd is (deze hormonen zijn hetzelfde als de medicijnen die wij bij ons hebben).

Eerste flesje:

Ook als je flesvoeding geeft, krijgt je kindje ongeveer binnen 1 uur na de geboorte zijn of haar eerste flesje. Meestal krijgt je kindje de eerste dag 10 ml per keer, ongeveer elke 3 uur. De tweede dag 20 ml per keer enzovoort.